Οδηγός για τα Μικρά!!! του Βασίλη Τριανταφυλλόπουλου, υποψήφιου Δημοτικού Συμβούλου με τον Συνδυασμό μας

 

Βασίλης Τριανταφυλλόπουλος

Εν αρχή είναι η οικογένεια, ακόμα και για τους μοναχούς. Αμέσως μετά είναι ο γείτονας/η γειτονιά, η περιοχή μας, η κοινότητα. Πιστεύω στα μικρά σχέδια, τα καθημερινά, τα απτά και διδακτικά. Οι αλλαγές γίνονται καλύτερα όταν είναι μικρές, διέπονται από αρχές, έχουν αλληλουχία, συνέπεια, δέσμευση, υπευθυνότητα, στάση ζωής.

Κερδίζουμε όλοι όταν έχουμε τέτοια πρότυπα: λίγος ο χρόνος για τα κοινά, τα συλλογικά, για τα «μεγάλα», πολύς ο χρόνος όμως (που δεν υπάρχει) για τα καθημερινά. Κάποιες φόρες, όπως όλοι, παρασύρομαι και υποκύπτω στον πειρασμό να πετάξω το χαρτομάντιλο κάτω και ας μην με εκφράζει πλέον.

Κάποιες άλλες φορές περιμένω κάποιος καλύτερος από έμενα να με επαναφέρει σε αυτό που πραγματικά είμαι: να σηκώσω δηλαδή το χαρτομάντιλο από κάτω και να το πετάξω στον κάδο. Πιστεύω ότι σαν και εμένα είμαστε πολλοί, απλά όταν μου του έλεγε ο δάσκαλος δεν μπορούσα να το δεχθώ (ότι οφείλω εγώ να το πάρω από κάτω, ειδικά όταν δεν ήταν εκεί). Όταν, όμως, το χαρτομάντιλο το σήκωσε για να το πετάξει στον κάδο, ο υπέργηρος παππούς μου, δεν διανοήθηκα να το ξανακάνω.

Κάποιοι θα πουν ότι δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Εγώ λέω ότι η φύση του καθένα μας δεν είναι η άλλη, η αδιάφορη, η κακή. Μπορώ να κατανοήσω τον επιμελή έχοντα κατοικίδιο να το αφήνει να κάνει τις ακαθαρσίες του στο πεζοδρόμιο, αλλά και την «ατυχία» του όταν θα πατήσει επάνω τους.

Μπορώ επίσης να καταλάβω εκείνον που τον χειμώνα θα «αποκλειστεί» από τα χιόνια μέσα στο σπίτι του και που θα «καταραστεί» θεούς και δαίμονες που δεν άκουσε την ΕΜΥ και δεν έχει η διαχείριση της πολυκατοικίας του παρά μόνο μαγειρικό άλας.

Ναι χρειάστηκε να πλημμυρίσει δύο φορές το υπόγειο του γείτονα μου για να πάρει πέντε σακιά άμμο για την επόμενη νεροποντή. Το επιπλέον δεν ξέρω εάν το έκανε (ένα emailή μια επιστολή ανάδειξής του προβλήματος στο έρμο τον Δήμο του)… και εκεί ακριβώς είναι το θέμα μου.

Έστω λοιπόν ότι την έκανε την καταγγελία / αίτηση του προς το Δήμο και τι έγινε; Δυστυχώς τίποτα θα σου απαντήσω. Γιατί; Αφού το ανέδειξε στους αρμοδίους! Μπα αλήθεια… εκεί ξεκινάνε τα μικρά… που λέω… και εξηγούμαι: Εάν δεν ξεφύγω από την μικρή ιδιωτική ζημία μου και δεν μπορέσω να δω την μεγάλη «νεροποντή» σε όλη την έκτασή της λυπάμαι έχασα. Κανένας Δήμος δεν θα μου λύσει το ιδιωτικό μου πρόβλημα, εκτός και εάν έχω τον Πατερούλη (Περιφερειάρχη). Μπορώ να διατηρήσω μια ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα γίνει κάτι;

Πολύ πρόχειρα, θα σου απαντήσω: Ή κάνεις ευχέλαιο ή αρχίζεις να μαζεύεις υπογραφές, όσες περισσότερες μπορείς από όπου μπορείς, για να «προβάλλεις» το δίκιο σου/σας και να προλάβεις την επόμενη πλημμύρα (άσχετο αλλά ούτε ο διαχειριστής να ήσουν!).

Και εκεί σταματάω;  Όχι βέβαια… μισές δουλειές θα κάνεις; Πως μπορείς ως άψογος επαγγελματίας κεραμικής τέχνης να έχεις τεκμηριωμένη άποψη για ένα έργο όμβριων; Δυστυχώς φίλε μου το μόνο όπλο σου είναι ο ανύπαρκτος καθημερινός χρόνος σου, η ζημιά σου και το ότι ζεις εκεί που ζεις με μια «κοινή λογική» μαζί σου,  ξανά όμως με το «καιρικό φαινόμενο να καιροφυλαχτεί στην γωνία».

Άμα δε, δεν μιλάς και με το γείτονα που είναι ΕΜΠας με PhDστα υδραυλικά έργα, δυστυχώς η όποια ελπίδα σχεδόν εκμηδενίζεται. Να το αφήσω καλύτερα θα μου πεις… Εδώ έκανες τόσο κόπο να μαζέψεις τόσες υπογραφές, έχετε πλημμυρίσει δύο φορές, έχεις χάσει ήδη τόσο καθημερινό χρόνο και βλέπεις το βράδυ εφιάλτες, νεροποντές, μπορείς τώρα να κάνεις πίσω?

Όχι βέβαια είσαι γεννημένος νικητής! Παίρνεις λοιπόν ένα κουτί προφιτερόλ και με κατεβασμένο το κεφάλι πας στο ΕΜΠα γείτονα σου (ναι την ζημιά σου την έχεις πληρώσει χρυσή) και τον παρακαλάς να σου πει τι πέταξε από την πλημμυρισμένη αποθήκη του, συμπάσχεις (defacto) και με την κοινή λογική «του γλυκού προφιτερόλ» τον θέτεις προ των ευθυνών του (επόμενη πλημμύρα), σε βοηθά (ελέω προφιτερολ), ξοδεύοντας ήδη λίγο από τον ανύπαρκτο καθημερινό χρόνο του, ξέρει καλύτερα όμως από εσένα.

Πάει και στις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου/Περιφέρειας. Πρέπει όμως να μην το αφήσεις, να το (τον) ελέγξεις για να παρακολουθείτε από κοινού την εξέλιξη του αιτήματος σας. Ήδη όμως ξέρεις ποια είναι η «αναθέτουσα αρχή», εάν ο αγωγός που θα περάσει (όταν περάσει) από το σπίτι σου (δεν βιάζεσαι καθόλου να μείνεις τουλάχιστον για τουλάχιστον ένα μήνα χωρίς πρόσβαση στο διαμέρισμά σου) θα είναι «συγχρηματοδοτούμενος από το ΕΣΠΑ» και το πιο βασικό, το τηλέφωνο του προϊσταμένου της Δ/σης Τεχνικών Έργων μαζί με τον ετήσιο προγραμματισμό έργων του Δήμου.

Επιτέλους, ότι ήταν ανθρωπίνως δυνατό να γίνει το έχω κάνει… Α μπα… δεν νομίζω φίλε μου… οφείλεις να ξοδεύεις λίγο από τον καθημερινό χρόνο σου για ακόμα «λίγο» καιρό, έτσι όπως τους «μάντρωσες» για να υπογράψουν (αρχικά) θα πρέπει να τους κρατάς σε φόρμα για ενδεχόμενες κακοτεχνίες κατά την υλοποίηση του έργου  (μην λησμονείς ότι ο τελικός «ωφελούμενος» του έργου είσαι και εσύ). Πρέπει, δυστυχώς, να τις προλάβετε (πριν χαθεί το αυτοκίνητο του ΕΜΠα σε καμία λακκούβα της εργολαβίας και τότε ούτε ολόκληρη η βελγική σοκολατοποιΐα δεν σε σώζει), πριν πετάξει το πουλάκι (εξοφληθεί ο εργολάβος). Μπορεί να μου πήρε λίγο παραπάνω αλλά τελικά τα κατάφερα θα μου πεις!

Μπα θα σου πω, δεν νομίζω… Πιστεύεις ότι ο υδρο-συλλέκτης θα μείνει για πάντα καθαρός, όταν εγώ (δεν συζητάω για τα παιδάκια μου) πετάω ό,τι βρω σε αυτές τις προκλητικές σχισμές του; Για να μην ξανα-πλημμυρίσεις θα πρέπει, όπως θα έκανες για τον καυστήρα της πολυκατοικίας σου –εάν είσαι δικαιούχος επιδόματος θέρμανσης– να καλέσεις τον συντηρητή. Τυχερέ νομίζω ότι για αυτό δεν χρεώνεσαι! Και εάν καταφέρεις κάθε χρόνο να θυμάσαι ότι πρέπει να ελέγξετε τον καθαρισμό των φρεατίων, πραγματικά τα έχεις καταφέρει!!!

Τώρα εάν στα ενδιάμεσα η γυναίκα σου έχει πρόβλημα με τους απέναντι που μπαίνουν παράνομα στο μονόδρομο, με την δίπλα που θεωρεί το πεζοδρόμιο προέκταση του κήπου της, με τον τζιπάκια στην γωνία που παρκάρει πάνω στην ράμπα των ΑΜΕΑ, με το περίεργο που τοποθετεί τον κάδο των απορριμμάτων έτη φωτός μακριά από το σπίτι του, με τον «κολλητό» του Δημάρχου που δεν θέλει την στάση της δημοτικής συγκοινωνίας έξω από το σπίτι του, τον οξύθυμο που έχει κάνει το πενήντα τετραγωνικών οικοπεδάκι του, τροπική ζούγκλα, την κυρία που βγάζει το σκυλάκι της να τα «κάνει» πάνω στο χαλάκι της εξώπορτας σου…

Λυπάμαι αλλά θα πρέπει να αφιερώσεις λίγο ακόμα από τον πολύτιμο καθημερινό χρόνο σου… για αυτά τα ΜΙΚΡΑ !!!

  • Users on page

    Now online: 1
    Overall: 196545